X
تبلیغات
رایتل
هنگامه پرسشگری از دولت تدبیر و امید - نجوا پرس

 



هنگامه آن فرا رسیده تا توجه افکار عمومی را به مطالبه گری و پرسش از دولت پیرامون دغدغده های اصلی مردم چون تبعیض، بی عدالتی، بیکاری ، تورم و فقر و معضلات اقتصادی ، نابسمانی های فرهنگی و اجتماعی و سوال پیرامون تحولی که قرار بود در ۱۰۰ روز مشاهده شود، معطوف کرد.

  کمتر از یک سال تا دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری فرصت مانده و طبیعتاً فضای سیاسی کشور رفته رفته حال و هوای انتخاباتی به خود می­گیرد و دولت تدبیر و امید با کلید حل معضلات کشور وعده تحول در ۱۰۰روز پای به آخرین سال فعالیت خود گذاشته و حدود یک سال دیگر در معرض قضاوت مردم قرار خواهد گرفت.

امروز و در پایان سومین سال از فعالیت دولت یازدهم به ریاست آقای روحانی بر کسی پوشیده نیست که ماهیت و هویت دولت و جریان حامی اش پیوند عمیقی با برجام و مذاکره با ۱+۵ پیدا کرده است و تقریباً می توان گفت اگر برجام را از سیاهه عملکرد دولت حذف کنیم، تقریباً چیزی برای ارائه به افکار عمومی وجود ندارد.

از سوی دیگر آنچه مشهود است گواه آن است که حباب متورم از خیال پردازی در مورد برجام رفته رفته فرو پاشیده و واقعیت های برجام عیان می­شوند، لذا امید به بهبود اوضاع نیز رفته رفته در میان مردم رو به افول است.

به نظر می رسد طی روزها و هفته­های آینده دامنه پرسشگری و مطالبه گری از دولت فارغ از موضوع برجام شدت گرفته و دولت یازدهم با چالش های جدی روبرو شود که بخش عمده آن طبیعتاً متأثر از فضای سیاسی کشور در آخرین سال فعالیت دولت خواهد بود.

در این میان سیستم هدایت افکار عمومی جریان آقای هاشمی ، اصلاح طلبان و حامیان دولت که به خوبی به عمق مطلب واقف است، طبیعتاً می­کوشد با گشودن پرونده های ایذایی برای خوراک افکار عمومی با استفاده از بمباران رسانه ای ، زاویه نگاه جامعه را منحرف نموده و پرسشگری و مطالبه­گری را در موضع اشتباه نهادینه نماید.

طرح مسائلی چون عزم احمدی نژاد برای ورود به انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶، رد صلاحیت احمدی نژاد، اظهارات بی پایه و اساس به منظور انتساب تخلفات مالی و اقتصادی به دولت احمدی نژاد، پروژه احمدی نژاد هراسی و … همگی ریشه در عزم اتاق فکر آقای هاشمی و جریان اصلاحات برای انحراف ذهن افکار عمومی از موضع پرسشگری از دولت تدبیر و امید دارد چرا که سیستم های افکارسنجی این جریان به خوبی یافته اند با وضعیت فعلی برجام و دستاوردهایش ، دولتی که آب خوردن مردم را مرتبط با برجام برشمرد ، حال و روز خوبی برای ایستادن در موضع پاسخگویی و اقناع افکار عمومی ندارد.

مروری گذرا به فتنه انگیزی های ۸۸ و وقایع پیرامون آن و نیز خط تخریب دولت آقای احمدی نژاد پس از پیروزی قاطع در انتخابات ۸۸ با ارائه کلید واژه «جریان انحرافی» توسط آقای هاشمی نشان می­دهد توپچیان خبری و برنامه ریزان پروپاگاندای رسانه ای این جریان , قدرت نسبتاً زیادی در تحریک و تهییج افکار عمومی دارد، اما سوال اینجاست ؛ چرا احمدی نژاد؟!!

با کمی دقت ملاحظه می شود گزینه ای بهتر از تخریب و تخطئه آقای احمدی نژاد برای انحراف افکار عمومی و مطرح ساختن خود برای این جریان وجود ندارد. چرا که :

  • احمدی نژاد چهره ای شناخته شده و موثردر سطح بین الملل و افکار عمومی جهانیان به ویژه جوامع علمی و دینی در سر تا سر کره خاکی است و افکار، گفتار و رفتار او توسط افراد مختلفی رصد می شود. از این رو جریان مذکور با توجه به پارادایم فکری که در چارچوب آن رفتار می کند برای جلوه گری و اثبات خود چاره ای جز نفی احمدی نژاد ندارد.
  • رکورد آراء آقای احمدی نژاد در انتخابات ۸۸ در حالی با آراء متزلزل آقای روحانی در سال ۹۲ مقایسه می شود که جریان آقای احمدی نژاد هیچ کاندیدایی در میان نامزدهای تصدی مقام ریاست جمهوری نداشت، از این رو احمدی نژاد و جریانش تنها گروهی هستند که در چند انتخابات اخیر طعم شکست در انتخابات را لمس نکرده است و به همین دلیل به صورت طبیعی توسط تمامی جریان هایی که قصد ورود به عرصه انتخابات را دارند به عنوان رقیبی بالقوه و قدرتمند قلمداد می­شود. از سوی دیگر جریان حامی دولت آقای روحانی که خود را پیروز انتخابات مجلس دهم می شمرد و به زعم خود خواهد کوشید این پیروزی را تا انتخابات سال آینده تثبیت نماید، از این رو اجرای پروژه احمدی نژاد هراسی توسط این جریان امری ناگزیر و محتوم است.
  • بسیاری ازنظرسنجی های انجام شده گواه آن است که در شرایط فعلی آقای احمدی نژاد با اختلاف زیادی مورد اقبال اکثریت مردم است، صرف نظر از اعتبارسنجی این قبیل سنجش­ها ، بنا به اذعان برخی نظریه پردازان و طراحان برنامه های استراتژیک جریان حامی دولت؛ از احمدی نژاد نباید غافل شد. و این نشان میدهد جریان مورد نظر با توجه به برخی توهمات که از سال ۸۸به دوش می کشد، در کنار تحلیل پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ و گمان به پیروزی در انتخابات دهمین مجلس شورای اسلامی تنها احمدی نژاد را هماورد جدی و شکست نخورده خود قلمداد می­کند.
  • در نگاه خود برتربین و مستکبر برخی افراد , اندیشه توحیدی ، انسان محور و عدالت خواه آقای احمدی نژاد که خواستار رشد و ارتقاء توده های مردم است امری ناثواب و سفیهانه تلقی می­شود از این رو بعضاً با نگاهی ارزشی ، کورکورانه به تقابل با آن برمی خیزند.
  • سکوت احمدی نژاد در سه سال گذشته در کنار کنجکاوی و حساسیت افکار عمومی نسبت به او انرژی پنهانی تبدیل شده که از آن جهت بیشتر موجب آزار و سردرگمی و حملات کور جریان موسوم اعتدالی است که نمی توانند آنرا تحلیل کنند، از نظر این جریان احمدی نژاد همیشه چیزی در مشت پنهان دارد.

الا ایها الحال و علیرغم تمامی اهمیتی که آقای دکتر احمدی نژاد و جریانش برای افکار عمومی دارد ، در این آشفته بازار حیله گری مطبوعاتی و پروپاگاندای رسانه ای آنچه نباید مغفول مانده و در حاشیه قرار گیرد عنایت به این موضوع است که ؛آخرین سال فعالیت دولت یازدهم آغاز شده است و با توجه به اولویت های کشور هنگامه آن فرا رسیده تا توجه افکار عمومی را به مطالبه گری و پرسش از دولت پیرامون دغدغده های اصلی مردم چون تبعیض، بی عدالتی، بیکاری ، تورم و فقر و معضلات اقتصادی ، نابسمانی های فرهنگی و اجتماعی و سوال پیرامون تحولی که قرار بود در ۱۰۰ روز مشاهده شود، معطوف کرد.

به ویژه آنکه آقای روحانی در پیام نوروزی خود به مناسبت آغاز سال ۱۳۹۵ نیز وعده تحول ملموس در این سال را به مردم داد، این موضوع در کنار کارشکنی های مستمر دولت آمریکا در مسأله برجام نگرانی از تحقق « سالی که نکوست از بهارش پیداست» را در جامعه افزایش داده است.

از این رو توصیه می شود اندیشمندان ، سخنوران و رسانه ­های انقلابی از بازی کردن در پازل انحرافی ساخته جریان رسانه ای حامی دولت خودداری نموده و ضمن تمرکز روی نیازها و دغدغه های واقعی کشور در راستای توسعه روحیه مطالبه گری و پرسشگری در موضع و هنگامه درست همت گمارند.




طبقه بندی:
ارسال توسط پایگاه تحلیلی و اطلاع رسانی نجوا پرس